Zarządzanie zbiorowe: co, jak i dlaczego

Każdy z nas choc raz w życiu słyszał o utytułowanych kompozytorach otrzymujących tantiemy lub inne formy dochodu ze swojej pracy. Niewiele osob jednak domyśla się, w jaki sposob pobierane są tantiemy, kto je pobiera i kto czerpie z tej działalności korzyści, a kto ma utrudnione życie. Dlatego właśnie IP view stara się przyjrzec tym nietrywialnym zagadnieniom i udzielic na nie jak najbardziej przystępnych i zrozumiałych odpowiedzi.

Niniejszy artykuł ma charakter ogolnego wprowadzenia i jest pierwszym z serii artykułow na temat zbiorowego zarządzania. Dlatego też autor nie zamierza szczegołowo omawiac wszystkich aspektow tych działan (a jest ich, proszę mi wierzyc, bardzo wiele).

Tło historyczne. W nauce powszechnie przyjmuje się, że zbiorowe zarządzanie powstało we Francji wraz z utworzeniem w połowie XIX w. (1851 r.) pierwszej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi – Stowarzyszenia ds Stowarzyszenia Autorow, Kompozytorow i Wydawcow Muzyki (SACEM z Societe des auteurs, compositeurs et editeurs de musique). Po pewnym czasie podobne społeczenstwa zaczęły pojawiac się w innych krajach świata, z ktorych najstarsze to SIAE ("Società Italiana degli Autori ed Editori", założone w 1882 roku we Włoszech) , AKM (Autoren, Komponisten und Musikverleger), ktore powstało w Austrii w 1897 roku oraz SAE (Sociedad de Autores Espanoles), ktore rozpoczęło działalnośc w Hiszpanii w 1899 roku. Po raz pierwszy o zarządzaniu zbiorowym zaczęto mowic w Rosji w 1874 roku, kiedy to zainicjowano "Towarzystwo Rosyjskich Pisarzy Dramatycznych", kierowanej przez A. Ostrovsky.

Szacuje się, że w dzisiejszym świecie jest ponad 80 organizacji zbiorowego zarządzania (CMO), co świadczy o zainteresowaniu właścicieli praw autorskich tą dziedziną, mimo wszelkich przepowiedni futurologow o rychłym wyginięciu tak rudymentarnych mechanizmow kolekcjonerskich w wyniku rozwoju Internetu. Obecnie takie organizacje mają system dwupoziomowy, na ktory składają się międzynarodowe CMO (np, CISAC, IFRRO) i Krajowe QSO (Rosyjskie Towarzystwo Praw Autorskich w Rosji, GEMA w Republice Federalnej Niemiec i innych). Mimo że geografia wspolnych organizacji rynku z roku na rok coraz bardziej się rozszerza, w ostatnich dekadach zarządzanie zbiorowe było przedmiotem ostrej, nieuzasadnionej krytyki ze strony prawnikow i członkow społeczności biznesowej. Dlaczego tak się dzieje, powiemy poniżej.

Istota zarządzania zbiorowego. Zarządzanie zbiorowe nie jest publicznie ujawnianym systemem głownie dlatego, że działania związane z poborem wynagrodzen w większości przypadkow wiążą się z całkowitym gromadzeniem dowodow na temat potencjalnych sprawcow (Metodologia pracy z dowodami nie jest reklamowana) oraz że działalnośc związana z opłatami licencyjnymi z tytułu praw autorskich wiąże się z tworzeniem złożonych systemow rozliczeniowych (Wiele danych księgowych ma charakter poufny i nie są one ujawniane). Dlatego też temat zarządzania zbiorowego nawet w poważnej literaturze akademickiej i naukowej jest ujmowany dośc lapidarnie.

Niemniej jednak w doktrynie wypracowano kilka definicji omawianego pojęcia. Zarządzanie zbiorowe jest najczęściej rozumiane jako działalnośc organizacji zbiorowego zarządzania polegająca na wspieraniu autorow (posiadaczy praw) w egzekwowaniu ich praw własności intelektualnej w sytuacjach, w ktorych autor lub posiadacz praw nie jest w stanie egzekwowac swoich praw samodzielnie. Jednak z tak ogolnego opisu przeciętnemu czytelnikowi trudno jest zrozumiec, o co dokładnie chodzi. Podmiotow wspomagających tworcę (właściciela praw autorskich) w wykonywaniu jego praw własności intelektualnej jest bardzo niewiele? To oraz Rospatent, ktory zajmuje się rejestracją własności przemysłowej, co skutkuje ochroną prawną pewnej liczby przedmiotow, a tym samym tworzy do nich prawa wyłączne. To oraz rosyjskie Ministerstwo Kultury, ktore wydaje zezwolenia na wynajem produkcji audiowizualnych. Oraz szereg innych organow i organizacji.

Z naszego punktu widzenia najbardziej poprawna i pełna definicja zbiorowego zarządzania jest następująca:

Zarządzanie zbiorowe – jest działalnością organizacji typu non-profit (CMO) polegającą na pobieraniu wynagrodzenia (autorskiego) od użytkownikow przedmiotow praw autorskich i/lub pokrewnych za korzystanie z tych przedmiotow oraz redystrybucji otrzymanych środkow pieniężnych na rzecz właścicieli praw, z zachowaniem części wpływow na utrzymanie samych CMO, prowadzoną na podstawie przepisow prawa lub umowy o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi.

Przeanalizujmy powyższą definicję pod kątem odniesienia:

Zbiorowe zarządzanie jest dozwolone przez prawo. Działalnośc wspolnych organizacji rynku jest w rzeczywistości monopolem wspieranym przez panstwo, a opłaty pobierane na rzecz posiadaczy praw są powszechnie uważane przez wielu ekspertow prawnych za rodzaj podatku (opłaty obowiązkowe). Istnieją dwie formy zbiorowego zarządzania: Bezumowne (przeprowadzane wyłącznie przez akredytowane przez panstwo WOR w interesie wszystkich posiadaczy praw, w tym tych, ktorzy nie są związani umową z WOR) oraz umowa (ktora może byc realizowana na podstawie nienazwanej umowy o zbiorowym zarządzaniu zarowno przez akredytowane, jak i nieakredytowane organizacje wspolnego zarządzania, przy czym w przypadku tych ostatnich zawarcie umowy z podmiotami praw autorskich jest obowiązkowe);

Zarządzanie zbiorowe może byc prowadzone wyłącznie przez organizacje non-profit. Głownym celem tych organizacji, jak stwierdzono w ich dokumentach założycielskich, nie może byc osiąganie zysku. W praktyce zdarzają się przypadki jawnego oszustwa i dezinformacji ze strony niektorych firm prawniczych w formie prawnej "społki z ograniczoną odpowiedzialnością" (klasyczne organizacje handlowe), ktore nazywają siebie UCL w roszczeniach. Niestety, dla wielu osob bez wykształcenia prawniczego, uzyskanie takich dokumentow ma odpowiednio zastraszający efekt. Zwroc uwagę na niuanse. Nie powinniśmy wpadac w panikę z powodu takich prawnie niepoprawnych uzasadnien. W momencie pisania tego tekstu, społecznośc Widok IP Istnieje tylko 5 znanych rosyjskich CMO, z ktorych 4 są akredytowane. Więcej na ich temat poniżej.

-opłaty licencyjne pobierane są wyłącznie od osob, ktore wykorzystują określony chroniony produkt pracy intelektualnej, będący pod zarządem danej CMO. Niedopuszczalne jest pobieranie wynagrodzenia od osob, ktore korzystają z danych przedmiotow prawa autorskiego lub praw pokrewnych w ramach prawnie dozwolonych granic swobodnego korzystania lub za zgodą uprawnionego. Niedopuszczalne jest pobieranie wynagrodzenia za korzystanie z przedmiotow niechronionych (np. utworow muzyki poważnej) oraz za korzystanie z praw patentowych (wynalazkow, wzorow użytkowych, wzorow przemysłowych) i przedmiotow niekonwencjonalnych (topologii układow scalonych, osiągnięc selekcji). Zdarzają się przypadki, gdy niektorzy tworcy (posiadacze praw) wycofują swoje utwory spod kontroli UCO, co uniemożliwia dalsze pobieranie tantiem na rzecz tych posiadaczy praw.

Po zebraniu przez WOR tantiem, są one redystrybuowane i wypłacane podmiotom praw autorskich, przy czym dopuszcza się możliwośc zatrzymania części środkow na utrzymanie WOR. Zgodnie z p. 4 st. 1243 Kodeksu Cywilnego Federacji Rosyjskiej (zwanego dalej "KC"), Społka Zarządzająca może potrącac z wynagrodzenia kwoty na pokrycie niezbędnych wydatkow związanych z poborem, podziałem i wypłatą takiego wynagrodzenia, jak rownież kwoty, ktore są przeznaczone na fundusze specjalne, w wysokości i w sposob określony w Statucie Społki. Limit takich odliczen jest określony w art. 4 Dekret Rządu Federacji Rosyjskiej z dnia 29.12.2007 nr 992 i wynosi 45% kwoty pobranych opłat za określony okres.

Wielu prawnikow skłania się ku dośc szerokiej interpretacji zbiorowego zarządzania, obejmującej wszystko, czym zajmują się wspołczesne WOR, takie jak: działalnośc polegająca na zawieraniu umow licencyjnych z użytkownikami praw autorskich i praw pokrewnych, deponowanie (rejestrowanie) utworow, prowadzenie specjalnych rejestrow przedmiotow ochrony itp. Ten punkt widzenia jest słuszny i zasadniczo zgodny z prawnym rozumieniem omawianego zjawiska.

Uzupełniając analizę zarządzania zbiorowego, należy rownież wyjaśnic, że zarządzanie zbiorowe dzieli się na pełne i niepełne (ograniczone) WOR ze względu na zakres przyznanych im uprawnien. Pod pełnym zbiorowym zarządem CMO zarządzają wszystkimi prawami wyłącznymi (własnościowymi) tworcow (właścicieli praw). Przy ograniczonym zarządzaniu zbiorowym Organizacje wspolnego rynku są uprawnione do pobierania opłat jedynie za ściśle określone sposoby korzystania z praw autorskich lub pokrewnych (np. publiczne wykonanie, nadawanie).

W Rosji w przypadku akredytowanych wspolnych organizacji rynku istnieje niekompletny (ograniczony) model zarządzania zbiorowego; granice kompetencji akredytowanych wspolnych organizacji rynku są określone w prawie jako "sfery zarządzania zbiorowego". Nie wyklucza jednak możliwości zbiorowego zarządzania na podstawie umowy w oparciu o pełny model. Panstwową akredytację dla każdego obszaru zbiorowego zarządzania może uzyskac tylko jedna WOR, co dodatkowo potwierdza ideę monopolu wspieranego przez panstwo.

Rodzaje rosyjskich CMO. St. 1244 SCR wymienia tylko 6 obszarow zbiorowego zarządzania dla akredytowanych wspolnych organizacji rynku. Dopasowanie obszarow do konkretnych organizacji.

1. Rosyjskie Towarzystwo Praw Autorskich (zwane dalej RAO). Prawdopodobnie wiodąca i najbardziej znana rosyjska CMO, o ktorej słyszały nawet osoby dalekie od prawa własności intelektualnej. RAO zarządzane jest zbiorowo w następujących obszarach:

  • e.g. 1 Pozycja 1 st. 1244 KODEKS CYWILNY: zarządzanie wyłącznymi prawami do wydanych utworow muzycznych (z tekstem lub bez) oraz fragmentow utworow muzycznych i teatralnych w odniesieniu do ich publiczne odtwarzanie, nadawanie lub rozpowszechnianie drogą kablową, w tym przez retransmisja;
  • . 2 Pozycja 1p. 1244 GC: Wykonywanie praw autorow utworow muzycznych (z tekstem lub bez), orazprodukcji audiowizualnych, Za nagrody W przypadku publicznego odtwarzania lub przekazywania drogą powietrzną lub kablową takiego utworu audiowizualnego;

. 3 Pozycja 1 st. 1244 KODEKS CYWILNY: zarządzanie prawem dziedziczenia w odniesieniu do dzieł sztuki, jak rownież rękopisow (autografow) utworow literackich i muzycznych;

  • z Karty: Zarządzanie wyłącznymi prawami do wszelkich upublicznionych utworow i ich fragmentow w odniesieniu do

ich publicznego wykonania, nadawania i/lub przekazu kablowego (w tym poprzez retransmisję), publicznego wystawiania, publicznego udostępniania w czasie rzeczywistym i/lub publicznego udostępniania w sieciach cyfrowych, w tym w Internecie i komorkowych sieciach telefonii komorkowej;

  • Z Karty: Zarządzanie prawami wyłącznymi do opublikowanych utworow, gdy są one zwielokrotniane w jakiejkolwiek materialnej formie, w tym w formie nagran audio lub wideo, tworzenia trojwymiarowych kopii utworu dwuwymiarowego i dwuwymiarowych kopii utworu trojwymiarowego oraz utrwalania utworu na nośnikach elektronicznych, w tym w pamięci komputera, a także rozpowszechniania zwielokrotnionych utworow;
  • ze statutu: wykonywania praw autorow utworow audiowizualnych do otrzymania wynagrodzenia za zwielokrotnianie utworow audiowizualnych do użytku osobistego.

Podsumowując powyższe informacje i przekładając je na język ludzki, można stwierdzic, że RAO jest uprawniona do pobierania tantiem wowczas

gdy utwory muzyczne, muzyczno-dramatyczne są publicznie wykonywane (np. gdy artysta wykonuje cover znanej piosenki w restauracji lub gdy klub sportowy gra w radiu); zgłaszane drogą radiową lub kablową (co oznacza nadawanie wskazanych pozycji przez radio lub telewizję);

  • gdy utwory muzyczne są wykorzystywane przy tworzeniu (pochodnych) utworow audiowizualnych (filmow, nagran wideo), ktore z kolei są publicznie wykonywane lub nadawane drogą powietrzną lub kablową;
  • gdy oryginalne dzieło sztuki jest odsprzedawane, a autorowi takiego przedmiotu przysługuje wynagrodzenie pieniężne;
  • Gdy w niektorych innych przypadkach (wydaje się, że mowimy już tylko o umownej formie zbiorowego zarządzania), jakiekolwiek inne utwory są publicznie wykonywane, nadawane i/lub transmitowane drogą kablową, publicznie wystawiane w miejscach publicznych, udostępniane publicznie (nadawane w Internecie) lub powielane (kopiowane) w jakiejkolwiek materialnej formie.

RAO zostało powołane do życia 12 sierpnia 1993 roku. O poważaniu organizacji świadczy lokalizacja jej biurowca przy ulicy Bolszaja Bronnaja, w samym sercu Moskwy. W swojej niemałej historii wiodący CMO niejednokrotnie pojawiał się w medialnych podsumowaniach. Najbarwniejsze nagłowki dotyczyły niezadowolenia autorow z pracy RAO (przykład) oraz potępienia byłego szefa RAO Siergieja Fiedotowa za oszustwa (przykład). Po ujawnieniu informacji na temat działalności społki, aparat zarządzający RAO został nieznacznie zaktualizowany, a Duma Panstwowa Zgromadzenia Federalnego Federacji Rosyjskiej przyjęła poprawki do części 4 kodeksu cywilnego, zaostrzające wymogi kontrolne dla organizacji wspolnych rynkow, ktore weszły w życie w maju 2018 roku.

Budynek RAO przy ulicy Bolszaja Bronnaja

2.Rosyjska Unia Posiadaczy Praw Autorskich (zwana dalej RRUP). Innym akredytowanym CMO, ktorego obszarem zbiorowego zarządzania jest:

  • s. 4 Pozycja 1 st. 1244 KODEKS CYWILNY: Wykonywanie praw autorow, artystow wykonawcow, producentow fonogramow i utworow audiowizualnych do otrzymania wynagrodzenia za zwielokrotnianie fonogramow i utworow audiowizualnych dla celow osobistych.

Łatwiejszym wyjaśnieniem władzy może byc. Prawo zezwala na nieodpłatne zwielokrotnianie (tj. kopiowanie z jednego nośnika materialnego na drugi) fonogramow i utworow audiowizualnych (filmow) dla celow osobistych – bez zgody uprawnionego i bez zapłaty wynagrodzenia. Jest to jednak "darmowe" tylko na papierze; w rzeczywistości użytkownicy, ktorzy kopiują wspomniane obiekty, płacą właścicielom praw autorskich.

Opłaty pobierane przez RSP są płatne nie przez osoby, ktore prywatnie słuchają fonogramow lub prywatnie oglądają filmy (tj. nie przez zwykłych użytkownikow), ale producenci i importerzy sprzętu i nośnikow materialnych wykorzystywanych do takiego prywatnego zwielokrotniania. Ale czy naprawdę wierzysz, że producenci i importerzy sprzętu i nośnikow materialnych sami, z własnej kieszeni, dokonują wpłat na rzecz RRS? Oczywiście, że nie. Znając logikę podatkow pośrednich (VAT, akcyza), łatwo zauważyc, w jaki sposob takie organizacje przenoszą ciężar płatności na barki klientow detalicznych. Nie bez powodu zresztą opłaty pobierane przez FPR nazywane są potocznie "podatkiem od manekina".

Wynagrodzenie za zwielokrotnianie fonogramow i utworow audiowizualnych jest wliczone w cenę koncową nabytego towaru (nośnika materialnego), w ktorym zawarty jest przedmiot prawa autorskiego (prawa pokrewne). A kiedy kupujesz na przykład dobrą licencjonowaną płytę Blu-ray z popularnym thrillerem lub kupujesz nowy smartfon, aby słuchac na nim muzyki, wiedz, że w tym momencie dzielisz się swoją kopiejką z RSP, a w dłuższej perspektywie z posiadaczami praw, ktorzy przyczynili się do powstania filmow lub piosenek, ktore będziesz oglądac/słuchac.

3. Wszechrosyjska Organizacja Własności Intelektualnej (zwana dalej "WIPO"). Ta wspolna organizacja rynku jest często określana jako RosVOIS, aby uniknąc mylenia jej z Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (Światowa Organizacja Własności Intelektualnej, WIPO). Rosyjskie WIPO sprawuje zbiorowe zarządzanie w dwoch obszarach:

  • e.g. 5 Pozycja 1 st. 1244 KODEKS CYWILNY FEDERACJI ROSYJSKIEJ: Wykonywanie praw artystow wykonawcow do otrzymania wynagrodzenia za publiczne odtwarzanie oraz za nadawanie lub transmisję kablową fonogramow opublikowanych w celach handlowych;
  • e.g. 6 Pozycja 1 sztuka. 1244 KODEKS CYWILNY FEDERACJI ROSYJSKIEJ: Wykonywanie praw producentow fonogramow do otrzymania wynagrodzenia za publiczne odtwarzanie oraz za nadawanie lub transmisję kablową fonogramow opublikowanych w celach handlowych.

Krotko podsumowując wskazane uprawnienia WIPO, to właśnie ta WOR zwroci się do Ciebie o wynagrodzenie na rzecz artystow wykonawcow i producentow fonogramow, jeśli jako właściciel hotelu lub kompleksu sportowego będziesz publicznie wykonywał odpowiednie przedmioty praw pokrewnych. WIPO lubi też wchodzic do stacji radiowych i telewizyjnych, ponieważ te ostatnie są nadawcami, co oznacza, że nadają fonogramy.

4. Partnerstwo non-profit UPRAVIS (zwane dalej UPRAVIS, nawiasem mowiąc, pochodzi od "zarządzania własnością intelektualną"). Podczas gdy trzy poprzednie UCO istnieją w formie prawnej organizacji publicznych, URAPHIS jest wyjątkiem od reguły i jest społką non-profit. Na co warto zwrocic uwagę?? Sprobujmy zrozumiec. Zakres zbiorowego zarządzania w firmie UPRAVIS jest jeden:

  • s. 3 Pozycja 1 Art. 1244 KODEKS CYWILNY: Zarządzanie prawem dziedziczenia dzieł sztuki wizualnej, a także rękopisow (autografow) utworow literackich i muzycznych.

Ponieważ organ ten został już wymieniony w przeglądzie funkcji RAO, konieczne jest wyjaśnienie podziału kompetencji między tymi URAVIS. Zgodnie z informacjami dostępnymi na oficjalnej stronie UPRAVIS, firma ta specjalizuje się w zbiorowym zarządzaniu prawami wyłącznymi artystow, rzeźbiarzy, grafikow i innych tworcow dzieł sztuki. Biorąc pod uwagę przedstawione wcześniej informacje na temat kompetencji RAO, logiczne jest stwierdzenie, że RAO zarządza prawem do dziedziczenia przede wszystkim w odniesieniu do rękopisow utworow muzycznych.

5. Rosyjskie Stowarzyszenie na rzecz Praw Autorskich "Copirus" (zwane dalej "Copirus"). Jak zauważono, przepisy zezwalają na akredytację tylko jednej wspolnej organizacji rynku w każdym obszarze zbiorowego zarządzania, ale nie zabraniają tworzenia nieakredytowanych wspolnych organizacji rynku. Jedyną rożnicą między nimi jest możliwośc zbiorowego zarządzania pozaumownego: jeśli na przykład RAO może sobie pozwolic na pobieranie wynagrodzenia nawet na rzecz autorow (posiadaczy praw), ktorzy nie pozostają z nią w stosunku umownym, Copirus jako nieakredytowana CMO może zbiorowo zarządzac tylko tymi autorami (posiadaczami praw), ktorzy zawarli z nią umowę o zbiorowe zarządzanie, jak opisano powyżej.

Copyrus jest dośc specyficznym CMO. Z historii jej powstania wiadomo, że organizacja została założona przez absolwenta petersburskiego Instytutu Kina i Telewizji, doktora prawa Wasilija Terleckiego, ktory rozpoczął swoją karierę w RAO, gdzie zajmował się rejestracją (deponowaniem) przedmiotow praw autorskich (źrodło). Warto zauważyc, że obecnie głowna działalnośc Copyrus jako CMO polega właśnie na deponowaniu (rejestracji) utworow, co, co zrozumiałe, w ogole nie charakteryzuje społki jako CMO. Kwestia celowości escrow oraz stosunek środowiska prawniczego i organow ścigania do takiej procedury zostaną omowione w odrębnym artykule z cyklu artykułow o zbiorowym zarządzaniu.

Copyrus nie jest stroną w postępowaniu sądowym i nie broni interesow swoich klientow w sądzie. Niemniej jednak, zgodnie z oficjalną stroną Copyrus, ta WOR, w przeciwienstwie do RAO, ktora chroni przede wszystkim interesy muzykow i autorow piosenek, reprezentuje "interesy pisarzy, dziennikarzy, fotografow, artystow, naukowcow i innych tworcow, a także wydawcow" i pobiera tantiemy za reprograficzne powielanie ("fotokopiowanie") utworow.

Copirus prowadzi rownież bardzo popularny portal poświęcony prawom autorskim.ru, jest pełnoprawnym członkiem IFRRO i jest dumny z tego, że rząd rosyjski zezwolił UCUP na używanie przymiotnika "rosyjski" w swojej nazwie. Co ciekawe, założycielami Copyrus, zgodnie z wyciągiem z Jednolitego Panstwowego Rejestru Osob Prawnych, byli znani rosyjscy pisarze, w tym Eduard Uspienski, Leonid Parfenov..

Jak przeciętny człowiek może zetknąc się z CMO, jakie są zagrożenia i niebezpieczenstwa? Wiele osob czytających ten artykuł zapewne myśli: "Tak, ciekawe informacje, tak, teoretycznie jest tu sporo do przemyślenia, ale jak ci CMO wpływają na nas??".

CMO mają bezpośrednie znaczenie dla każdego, kto posiada w swoim lokalu konwencjonalne radio lub system muzyczny. Nie wdając się w szczegoły definicji "publicznego odtwarzania" (o tym już wkrotce w osobnym wydaniu), zwrocmy uwagę, że jeśli w restauracji, kompleksie sportowym, salonie fryzjerskim czy sklepie głośno włączone jest radio (tak, aby można było nagrac to na dyktafon smartfona) lub przez głośniki odtwarzana jest płyta z utworami znanych artystow (nawet jeśli może to byc licencjonowana płyta CD, ktora została zakupiona w oficjalnych sklepach), jeśli w tych samych miejscach publicznych włączone są telewizory z emisją muzycznych kanałow telewizyjnych, to z formalnego punktu widzenia. Czy jest to moralnie słuszne czy nie, to już inna kwestia. Jesteśmy jednak odsuwani od rzeczywistości, a dzisiejsza rzeczywistośc jest taka, że sądy popierają UCUP i w większości przypadkow orzekają na ich korzyśc. Nie oznacza to oczywiście, że CMO mają rację bytu wszędzie i we wszystkim i że nie można z nimi walczyc metodami prawnymi, ale naszym zadaniem w tym opracowaniu jest jedynie zwrocenie uwagi na tendencje w omawianej regulacji prawnej.

Postawy wobec GVH. Mowiąc o charakterystyce rosyjskiego kolektywnego zarządzania ze strony społeczenstwa, należy zauważyc, że stosunek do takich organizacji jest generalnie negatywny: przedsiębiorcy zastanawiają się, dlaczego czasami odwiedzają ich rekieterzy reprezentowani przez WOR i dlaczego oni, sumienne podmioty gospodarcze, muszą płacic komuś za słuchanie radia, ktore a priori jest bezpłatne, lub za włączone w kawiarniach/salonach kosmetycznych/siłowniach odbiorniki telewizyjne, ktore zostały absolutnie legalnie nabyte na własnośc; z kolei wielu prawnikow nie wie, co z nimi zrobic. Dodając do dyskusji szczyptę ironii, zauważamy, że w środowisku prawniczym organizacje zbiorowego zarządzania są często żartobliwie nazywane "CMO" (przykład). Jednak w każdym dowcipie jest prawda. Krytyka CMO, zdaniem środowiska zajmującego się ochroną własności intelektualnej, nie jest bezpodstawna i może stanowic dobrą podstawę do wprowadzenia zmian w prawie własności intelektualnej.

Rozwoj VOIP. Pomimo toczących się walk pomiędzy przedstawicielami zarządzania zbiorowego a opierającymi się im prawnikami, na razie WOR ma się całkiem dobrze, o czym regularnie informuje na swoich oficjalnych stronach internetowych. Jednym z głownych wskaźnikow skuteczności zbiorowego zarządzania jest łączna kwota opłat licencyjnych pobranych w danym okresie. Zapraszamy do wizualnego spojrzenia na dane z raportow JCS.

Dane z raportu RAO za 2017 r Dane z raportu RAO za 2017 r Dane z raportu WIPO z 2017 r:

Dynamika poboru danin według raportu RSP z 2017 r

Jak widac, CMO, jako organizacje non-profit, pobierają od użytkownikow całkiem niezłe tantiemy, liczone w miliardach rubli. Analiza powyższych sprawozdan ujawnia jednak pewne nieścisłości, ktore rodzą uzasadnione pytania dla posiadaczy praw i prawnikow. Podsumowując powyższe rozważania, można wyciągnąc następujące wnioski. Zarządzanie zbiorowe jest dziedziną regulacji prawnych o długiej historii. Istotą zbiorowego zarządzania jest pobieranie tantiem od użytkownikow praw autorskich i/lub praw pokrewnych oraz wypłacanie pobranych kwot uprawnionym. W Rosji zarządzanie zbiorowe może byc prowadzone zarowno przez akredytowane CMO (RAO, WIPO, RSP, UPRAVIS), jak i przez nieakredytowane CMO (Copyrus). Opinia publiczna regularnie wskazuje na szereg problemow i nieprawidłowości w działalności UCOP, ktore budzą wątpliwości i wymagają reakcji. Można jednak stwierdzic, że organizacje wspolnego rynku wypracowały obecnie koncepcję wspołpracy z posiadaczami praw i użytkownikami, ktora przynosi im odpowiednie wyniki ekonomiczne.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *