Szybko, tanio, ryzykownie: jak uzyskac informację zwrotną o produkcie za pomocą śmiałych hipotez

Startupy wydają ogromne środki na stworzenie MVP, ale często tylko tracą pieniądze. Alternatywne podejście RAT pozwala na szybkie testowanie hipotez, zbieranie informacji zwrotnych i usuwanie zbędnych rzeczy. Taktyka, ktora już pomogła Airbnb i Zappos odnieśc sukces.

Tworzenie "szkieletu produktu

"MVP jest martwe, niech żyje RAT" – ogłosił w 2016 roku starszy menedżer produktu Skyscanner Rick Higham. W felietonie dla Hackernoon, wyjaśnił, że tradycyjna metoda testowania hipotez nie działa – większośc startupow używa jej niepoprawnie, a konczy się to stratą pieniędzy i brakiem przydatnych informacji zwrotnych.

Higham radzi, aby stworzyc prostszy produkt do testowania hipotez, wykorzystując Riskiest Amption Test – testowanie najbardziej ryzykownych hipotez.

Co jest nie tak z produktem o minimalnej wykonalności (MVP)? Zdaniem Highama, startupy tworzą zbyt skomplikowane produkty, inwestując w pracę zbyt wiele czasu i pieniędzy. Zapominają o głownym celu – przetestowaniu pomysłu. A wiele funkcji istnieje tylko w wersji MVP. Po otrzymaniu informacji zwrotnej od użytkownikow, deweloperzy prawdopodobnie przesuną premierę niektorych funkcji.

W efekcie MVP jest ładnie wyglądającą fasadą, w ktorą zainwestowano wiele zasobow, ale pod względem funkcjonalności MVP jest produktem słabym.

Higham odradza poświęcanie zbyt wiele czasu i pieniędzy na szczegołowe opracowanie MVP. Przypomina, że ocena rentowności nie ma na celu stworzenia kompletnego produktu, ale jest sposobem na sprawdzenie, czy znalazłeś problem, ktory jest fundamentalnie wart rozwiązania. Duże inwestycje nie gwarantują, że produkt się "przyjmie" i użytkownicy będą za niego płacic. Dlatego Higham zaleca stworzenie "szkieletu produktu" testowanie hipotez. I zrobic to szybko i tanio.

Ile Instagram, Facebook i Uber wydały na stworzenie swoich MVP

Instagram – $100,000 do $300,000 i około 3-6 miesięcy. Facebook – 500 tys. dolarow i 9 miesięcy. Uber – od 1 do 1,5 mln dolarow.

Podejście RAT jest zalecane dla firm, ktore nie mają czasu i pieniędzy na długie i kosztowne testy. Dla tych startupow ważne jest, aby uniknąc porażki i osiągnąc zysk.

Podejście RAT: trzy kroki

Głowną zasadą podejścia RAT jest szybka ocena pomysłu i usunięcie zbędnych elementow. Jeśli hipoteza zostanie potwierdzona, można szybko przejśc do następnego kroku. Jeśli nie, szybko przechodzisz do innego pomysłu i nie wkładasz środkow w rozwoj produktu, ktorego nikt nie chce.

Jak stosowac RAT w praktyce? Zacznij od zidentyfikowania najbardziej ryzykownych hipotez. A następnie przetestowac go w najszybszy i najtanszy możliwy sposob. Jako przykład niech posłuży strategia krok po kroku opracowana przez Reubena Halla, szefa studia projektowania i rozwoju urządzen mobilnych MindSea.

Krok 1: Wypełnij szablon Lean Canvas

Lean Canvas to zwięzły biznesplan, ktory mieści się na jednej stronie. Aby uzupełnic szablon, należy odpowiedziec na podstawowe pytania: kto będzie korzystał z produktu, jakie problemy pomoże rozwiązac, jaka jest unikalna wartośc rozwoju, ile pieniędzy pojdzie na rozwoj i jak produkt będzie generował przychody. Przeczytaj więcej o modelu Lean Canvas tutaj.

Krok 2: Zidentyfikuj najbardziej ryzykowne hipotezy

Na tym etapie będziesz w stanie zrozumiec, czy problem zasługuje na rozwiązanie i czy w ogole warto tworzyc produkt. Dowiesz się rownież, czy klienci są skłonni za nią zapłacic.

Krok 3: Przeprowadzenie eksperymentu i sprawdzenie wynikow

Szybka ocena hipotezy pomoże szybko przejśc do testowania następnej hipotezy.

RAT w praktyce

Wiele firm formalnie stosuje podejście MVP, ale robi to mądrze. Więc w praktyce ich strategia jest bardziej podobna do RAT. Przyjmują ryzykowne założenia, nie poświęcają czasu i pieniędzy na dokładne przemyślenie pomysłu, stosują improwizowane środki i szybko osiągają rezultaty.

Przykład Airbnb

Pomysł: Air Bed Śniadanie. 2008. Studenci Design College, Brian Chesky i Joe Gebbia, przeprowadzili się do San Francisco, ale nie było ich stac na drogi czynsz. Na szczęście w tym czasie w mieście odbywała się duża konferencja dla projektantow. Wszystkie hotele były zarezerwowane, ale było tak wielu ludzi gotowych zapłacic nawet za skromne łożko. Cesky i Gebbia postanowili kupic łożka powietrzne, ustawic je w salonie i rozdac uczestnikom.

Hipoteza: klienci są skłonni zapłacic za łożko w cudzym domu lub mieszkaniu.

Test: Projektanci umieścili materace w salonie i ustalili stawkę 80 dolarow za noc. Do rachunku wliczyli rownież śniadanie, ktore sami ugotowali. I jako bonus, oferowały spotkania towarzyskie. Aby znaleźc pierwszych klientow, Chesky i Gebbia uruchomili stronę internetową. To właśnie tam rozpoczęła się historia Airbnb, wycenianego obecnie na 31 miliardow dolarow.

Przykład Zappos

Pomysł: W 1999 roku, założyciel Zappos Nick Swinmern nie mogł znaleźc porządnych butow w sklepach offline, więc wpadł na pomysł uruchomienia strony internetowej do sprzedaży butow online. E-commerce był w powijakach pod koniec lat 90-tych, więc była to odważna decyzja jak na tamte czasy.

Hipoteza: ludzie będą chcieli kupowac buty online.

Testowanie: Kiedy Nick uruchomił sklep, nie miał magazynu ani samego produktu. Zrobił zdjęcie pary butow w najbliższym sklepie obuwniczym i zamieścił je na stronie internetowej. Gdy tylko klient złożył zamowienie, Swinmern kupował odpowiedni produkt i wysyłał go do klienta. Stopniowo sklep ShoeSite.com rozrosła się i ostatecznie przekształciła się w Zappos, największą platformę do sprzedaży butow.

Rozwiązania alternatywne

RAT to jedno z podejśc, jakie mogą przyjąc początkujące firmy. Wielu przedsiębiorcow nie było zadowolonych ze standardowego modelu MVP, dlatego szukali alternatywnych rozwiązan i sformułowan. Na przykład:

  • Exceptional Viable Product – wybitnie opłacalny produkt. Koncepcja ta została zasugerowana przez wspołzałożyciela Moz, Randa Fishkina. Uważał, że należy tworzyc produkt, o ktorym użytkownicy będą chcieli opowiadac swoim znajomym.
  • Minimum Lovable Product – minimalnie atrakcyjny produkt. Ważne jest, aby stworzyc wstępną wersję, ktora od razu spodoba się użytkownikom. Termin ten został zaproponowany przez Briana de Haaffa, szefa Aha!, a następnie rozwinięty przez wspołzałożyciela Happy Startup School, Lawrence'a McCale'a.
  • Problem minimalnej wartości. Zadaniem product developera na wczesnym etapie jest znalezienie problemu i wybranie minimalnego rozwiązania. Musisz stworzyc produkt poźniej. Pomysłodawcą był konsultant ds. zarządzania i strategii produktu Scott Selhorst.
  • Minimalny Piękny Produkt. Projektant produktow Hayden Bleazle zaleca stworzenie podstawowej wersji, ktora z czasem może byc ulepszana.
  • Produkt minimalnie opłacalny (Minimum Viable Lovable Product). Koncepcja została zaproponowana przez projektanta Johna Maedę. Radzi, aby brac pod uwagę preferencje przeciętnego użytkownika i tworzyc wygodne produkty z przyjaznym interfejsem – nawet na wczesnym etapie.

Wciąż nie ma uniwersalnej formuły na pożądany i opłacalny produkt. W każdym przypadku sprawdzają się inne metryki, a wiele zależy od celow startupu. Podejście RAT nie jest panaceum, ale możliwym rozwiązaniem pozwalającym uniknąc powszechnych błędow i zaoszczędzic pieniądze. Eksperymentuj i tworz własne podejścia, a może się okazac, że Twoja unikalna strategia zadziała.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *